வெங்கடேஸ்வர சுவாமியின் தாடையில் கற்பூரம் பூசுவது ஏன்?

Why is Camphor applied to Lord Venkateshwara’s Chin in Tamil?

திருப்பதி ஏழுமலையானின் தெய்வீக அழகால், திருமலை திருப்பதி கோவில் நாளுக்கு நாள் முக்கியத்துவம் பெற்று வருகிறது. அவரது தெய்வீக தோற்றத்தை சில நிமிடங்கள் நாம் பார்க்க விரும்பினாலும், கோவிலில் பெரும்பாலும் நிலவும் பெரும் கூட்டம் காரணமாக, திருமலையில் வெங்கடேஸ்வரரின் தெய்வீக அழகை சில வினாடிகள் மட்டுமே காண அனுமதிக்கப்படுகிறோம்!

மகான் அன்னமாச்சாரியார் தனது தெய்வீக நூல் ஒன்றில், “அன்புள்ள வெங்கடேஸ்வரா, நான் உங்கள் கோவிலுக்குச் செல்லும் போதெல்லாம், அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேற முடியாது. உன் அற்புதமான தோற்றத்தைக் கண்டு என் கண்கள் கூட சிமிட்டவில்லை. உன் தெய்வீக அழகைக் காண ஆர்வமாக இருப்பதால் என் வயிறு எந்த உணவையும் கோரவில்லை. உங்கள் அழகிய இருப்பிடமான திருமலைக்குச் சென்றபோது என் கால்கள் மிகவும் வலுவடைந்துள்ளன. உன் ஆலயத்தில் உன்னை நோக்கி என் கைகள் வணங்கப்பட்டதால், என் கைகளில் எந்தப் பெரிய பொருளையும் என்னால் தூக்க முடியும். உங்கள் ஆலயத்திற்குச் செல்லும் போது என் ஆன்மா ஆன்மீக ஆற்றலால் நிரப்பப்படுகிறது. மொத்தத்தில், என் உடல் முழுவதும் உங்களுக்கு அடிமையாகிவிட்டது, ஏனென்றால் என் உடல் பாகங்கள் அனைத்தும் உங்கள் தெய்வீக தோற்றத்தைக் கண்டுள்ளன, மேலும் அது என்னை மீண்டும் மீண்டும் அவ்வாறு செய்யச் சொல்கிறது”.

ஜாதி, மதம், பாலினம், அந்தஸ்து என பாகுபாடின்றி பக்தர்களை மிகவும் நேசிப்பவர் வெங்கடேஸ்வரா. தமிழில் பச்சை கற்பூரம் என்றும் அழைக்கப்படும் கற்பூரம் ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வர சுவாமியின் தாடையில் வைக்கப்படும், மேலும் இது வெங்கடேஸ்வரரின் தீவிர பக்தரின் வேண்டுகோளின் காரணமாக நடைமுறைக்கு வந்தது.

ஒருமுறை, மிகவும் பிரபலமான வைணவ துறவி ராமானுஜர், வெங்கடேஸ்வரரின் புனித இருப்பிடமான திருமலையில் வெங்கடேஸ்வரருக்கு ஒரு மலர்த் தோட்டத்தை உருவாக்குமாறு தனது பக்தர்களில் ஒருவரிடம் கேட்டுக் கொண்டார். பக்தரான அனந்தாழ்வாரும் அவரது வேண்டுகோளை ஏற்று ஏழு மலைகளின் இறைவனுக்கு ஒரு அற்புதமான மலர்த் தோட்டத்தை உருவாக்கியுள்ளார். தோட்ட வேலைகளை தனியாக செய்வது கடினம் என்பதால், தனது தோட்ட வேலைகளில் தன்னுடன் சேர, கர்ப்பிணி மனைவியின் உதவியை நாடினார். ஆனால், பக்தியுள்ள அந்தப் பெண் இத்தகைய கடின உழைப்பைச் செய்வது மிகவும் கடினம் என்று உணர்ந்ததால், ஒரு நாள், வெங்கடேஸ்வரப் பெருமான் ஒரு சிறுவனாக உருவெடுத்து, அவளுக்கு உதவத் தொடங்கினார். இதை பார்த்த ஆனந்தாழ்வார், ஒரு கட்டத்தில் சிறுவன் மீது கடும் கோபமடைந்து, சிறுவனின் தாடையில்  ஆயுதத்தால் அடித்துள்ளார்.

உடனே அந்தச் சிறுவன் அங்கிருந்து மறைந்தான், ஆனால் ஆனந்தாழ்வார் வெங்கடேஸ்வரப் பெருமானின் சந்நிதிக்குச் சென்றபோது, சுவாமியின் தாடையில் இருந்து இரத்தம் கசிவதைக் கண்டார். உடனே தன் தவறை உணர்ந்து இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, காயத்திற்கு கற்பூரம் பூசினார். ஆனந்தாழ்வாரின் செயலால் மிகவும் மகிழ்ந்த வெங்கடேஸ்வரப் பெருமான், அவரது தன்னலமற்ற பக்தியை உலகுக்குக் காட்டுவதற்காக, திருமலையின் அப்போதைய அர்ச்சகர்களுக்கு கற்பூரத்தை என்றென்றும் பூசுமாறு கட்டளையிட்டார்.

இதனால், கற்பூரம் இன்றளவும் பிரதான சிலையின் தாடையில் பூசப்படுகிறது. இந்த சம்பவத்தைப் போலவே, அவரது பக்தர்களின் வாழ்க்கையில் பல அற்புதமான சம்பவங்கள் நடந்துள்ளன, இதில், பகவான்  வெங்கடேஸ்வரா தனது பக்தர்களுக்கு தனது அபரிமிதமான அருளைப் பொழிந்துள்ளார். எனவே, பூலோக வைகுண்டமாக கருதப்படும் திருமலை ஏழுமலையானை வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது சென்று வழிபடுவதை வழக்கமாக்கிக் கொள்வோம்.

“ஓம் நமோ வெங்கடேசாய”

எழுதியவர்: ரா.ஹரிசங்கர்

Mobile No: 9940172897

இதைப் பதிவேற்றியவர்..