- ஆகஸ்ட் 4, 2025
சைவ சமயக் குரவர்கள் நால்வரில் ஒருவரான சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள், இறைவனையே தனக்குத் தோழனாகப் பாவித்து “தம்பிரான் தோழர்” என்று அழைக்கப்பட்ட பெருமைக்குரியவர். சிவபெருமான் மீது அவர் பாடிய பதிகங்கள் சைவத் திருமுறைகளில் ஏழாம் திருமுறையாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. பக்தி கலந்த அவரது அற்புத வாழ்வரலாற்றை இங்கே விரிவாகக் காண்போம்.
| தகவல் | விவரம் |
|---|---|
| அவதாரத் தலம் | திருநாவலூர் (திருமுனைப்பாடி நாடு) |
| பெற்றோர் | சடையனார் – இசைஞானியார் (ஆதிசைவக் குலம்) |
| இயற்பெயர் | நம்பி ஆரூரர் |
| கயிலாயப் பெயர் | ஆலால சுந்தரர் |
| சிறப்புப் பெயர் | வன்தொண்டன், தம்பிரான் தோழர் |
| திருமுறை | ஏழாம் திருமுறை (தேவாரம்) |
| முக்கிய நட்சத்திரம் | ஆடி மாதம் – சுவாதி நட்சத்திரம் (வயது 18) |
திருக்கயிலாய மலையில் சிவபெருமானுக்குத் தொண்டு செய்து வந்த ஆலால சுந்தரர், ஒருநாள் இறைவனுக்கு மலர் தொடுப்பதற்காக நந்தவனத்திற்குச் சென்றார். அங்கே இறைவியின் தோழிகளான அநிந்திதை, கமலினி என்னும் இரு பெண்களைக் கண்டு மனச்சலனம் அடைந்தார். அந்த இரு பெண்களும் இவர் மேல் அன்பு கூர்ந்தனர்.
இதை அறிந்த சிவபெருமான், இம்மூவரையும் மண்ணுலகில் பிறந்து மானிட வாழ்க்கை வாழுமாறு ஆணையிட்டார். இறைவனின் கட்டளைப்படி ஆலால சுந்தரர், பூலோகத்தில் திருநாவலூரில் சடையனார் – இசைஞானியார் தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்து “நம்பி ஆரூரர்” என்று வளர்ந்து வந்தார்.
நம்பி ஆரூரரின் தெய்வீக ஒளியைக் கண்ட அந்தப் பகுதியின் மன்னர் நரசிங்க முனையர், அவரைத் தன் வளர்ப்பு மகனாக ஏற்று அரண்மனையில் வளர்த்தார். பருவம் அடைந்ததும் புத்தூர் சடங்கவி சிவாச்சாரியாரின் மகளுடன் அவருக்குத் திருமணம் பேசி முடிக்கப்பட்டது. மணக்கோலத்தில் நம்பி ஆரூரர் மிக அழகாக இருந்ததால், அனைவரும் அவரை “சுந்தரர்” என்று அழைத்தனர்.
திருமண மேடையில் தாலிகட்டும் நேரத்தில், சிவபெருமான் ஒரு வயோதிக அந்தணர் வடிவில் வந்து ஒரு ஓலையைக் காட்டி, “நீ என் அடிமை; உனக்குத் திருமணம் செய்ய உரிமை இல்லை” என்று கூறினார். கோபமடைந்த சுந்தரர், “ஒரு அந்தணர் மற்றொரு அந்தணருக்கு அடிமையாவது உண்டா? நீர் பித்தரோ?” என்று கூறி ஓலையைக் கிழித்துப் போட்டார்.
வழக்கு திருவெண்ணெய்நல்லூர் சபைக்குச் சென்றது. அங்கே முதியவர் மூல ஓலையைக் காட்டி, சுந்தரர் தனக்கு அடிமை என்பதை நிரூபித்தார். நீதிபதிகள் முதியவரிடம் உமது வீடு எங்கே எனக் கேட்க, அவர் நேரே திருவெண்ணெய்நல்லூர் கோவிலுக்குள் புகுந்து மறைந்தார். அப்போதுதான் வந்தது சிவபெருமான் என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.
இறைவன் அசரீரியாக, “எம்மிடம் கோபமாகப் பேசினாலும் பக்தி கொண்டதால் இனி நீ ‘வன்தொண்டன்‘ என்று அழைக்கப்படுவாய்” என்று கூறி பாடும் திறனை அளித்தார். சுந்தரர் “என்னவென்று பாடுவேன்?” எனக் கேட்க, “என்னை ‘பித்தா’ என்று அழைத்தாய் அல்லவா, அதையே முதலாகக் கொண்டு பாடு” என்றார். உடனே சுந்தரர், “பித்தா பிறைசூடி பெருமானே அருளாளா…” என்ற தனது முதல் பதிகத்தைப் பாடித் துதித்தார்.
சுந்தரர் பல தலங்களைத் தரிசித்துத் திருவாரூரை அடைந்தார். கயிலாயத்தில் கமலினியாக இருந்தவள், இங்கே பரவையார் என்ற பெயரில் பிறந்து வளர்ந்து வந்தார். இறைவனின் திருவருளால் இருவருக்கும் திருவாரூரில் திருமணம் நடைபெற்றது.
ஒருமுறை குண்டையூர் கிழார் என்ற வேளாளர் பஞ்சம் காரணமாகச் சுந்தரருக்கு நெல் அனுப்ப முடியாமல் போக, இறைவன் அருளால் அவ்வூர் முழுவதும் நெல் மலை போல் குவிந்தது. சுந்தரரின் வேண்டுகோளின்படி, சிவபெருமான் தனது பூதகணங்களை அனுப்பி அந்த நெல் முழுவதையும் ஒரே இரவில் திருவாரூர் வீதிகளில் கொண்டு வந்து சேர்த்தார்.
இதன்பின் சுந்தரர் திருவொற்றியூருக்குச் சென்றார். கயிலாயத்தில் அநிந்திதையாக இருந்தவள், இங்கே சங்கிலியார் என்ற பெயரில் வாழ்ந்து வந்தார். அவளை மணக்கச் சுந்தரர் விரும்பியபோது, சங்கிலியார் “நீங்கள் என்னை விட்டுப் பிரியக் கூடாது எனச் சத்தியம் செய்ய வேண்டும்” என்றார். சுந்தரர் தந்திரமாக ஆலயத்திற்கு வெளியே இருந்த மகிழ மரத்தடியில் சத்தியம் செய்து கொடுத்து அவளை மணந்து கொண்டார்.
சில நாட்களில் சுந்தரருக்குத் திருவாரூர் வசந்த விழாவைக் காண வேண்டும் என்ற ஆவல் எழுந்தது. சங்கிலியாருக்குச் செய்த சத்தியத்தை மீறி அவர் திருவொற்றியூர் எல்லையைத் தாண்டிய உடனே, அவரது இரண்டு கண் பார்வைகளும் பறிபோயின.
பார்வை இழந்த நிலையிலும் இறைவனைத் துதித்துக் கொண்டே சென்றார். திருவெண்பாக்கம் என்ற தலத்தில் ஊன்றுகோல் வழங்கிய இறைவன், காஞ்சிபுரத்தில் இடக்கண் பார்வையையும், திருவாரூர் திருத்தலத்தில் வலக்கண் பார்வையையும் முழுமையாகத் திரும்ப அளித்துக் குருடான கண்களைக் குணமாக்கினார்.
திருவாரூர் திரும்பிய சுந்தரரை ஏற்கப் பரவையார் மறுத்துவிட்டார். அப்போது சிவபெருமானே அர்ச்சகர் வேடத்தில் பரவையாரின் இல்லத்திற்கு நள்ளிரவில் தூது சென்று, இருவரையும் மீண்டும் சேர்த்து வைத்தார். ஈசனையே தூது அனுப்பியதால் சுந்தரர் “தம்பிரான் தோழர்” என்று போற்றப்பட்டார்.
சேரநாட்டு மன்னரான சேரமான் பெருமாள் நாயனார் சிறந்த சிவபக்தர். சுந்தரரின் பதிகங்களில் மயங்கிய சிவபெருமான், ஒருநாள் சேரமானுக்குச் சிலம்பொலி கேட்கச் செய்ய தாமதித்தார். உண்மை அறிந்த சேரமான், சுந்தரரைக் காண திருவாரூர் வந்தார். இருவருக்கிடையிலும் ஆழமான நட்பு மலர்ந்தது. இருவரும் இணைந்து பல தலங்களைத் தரிசித்தனர்.
நாட்கள் செல்லச் செல்ல சுந்தரருக்கு உலக வாழ்க்கை சலித்து, அருள் வாழ்க்கை மேலோங்கியது. அவர் திருவஞ்சைக்களம் என்ற தலத்தில் இறைவனை வேண்டித் தன்னைத் தடுத்தாட்கொள்ளுமாறு பதிகம் பாடினார். உடனே சிவபெருமான் தேவர்களை அனுப்பி, வெள்ளை யானை ஒன்றில் சுந்தரரைக் கயிலாயத்திற்கு அழைத்து வரப் பணித்தார்.
சுந்தரர் யானை மீது ஏறி கயிலாயம் செல்வதைக் கண்ட சேரமான் பெருமாள், தனது வெள்ளைக் குதிரையின் காதில் ‘பஞ்சாட்சர’ மந்திரத்தை ஓத, குதிரையும் வான்வழியே பறந்தது. இருவரும் ஒன்றாகத் திருக்கயிலாய மலையை அடைந்து சிவபெருமானின் திருவடி நிழலில் கலந்தனர். பரவையாரும், சங்கிலியாரும் கூட இறைவழியில் கயிலாயம் சேர்ந்தனர்.
சுந்தரர் தனது 18-வது வயதில், ஆடி மாதம் சுவாதி நட்சத்திரத்தன்று திருக்கயிலாயம் அடைந்தார்.
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் அருளிய 7-ம் திருமுறைப் பாடல்கள் உருகிப் பாட வேண்டிய அற்புதத் தமிழ் பனுவல்களாகும். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆடி சுவாதி நன்னாளில் சுந்தரரின் குருபூஜையைக் கொண்டாடி, அவரது பதிகங்களைப் பாடினால் வாழ்வில் சகல தடைகளும் நீங்கி, இன்பம் பெருகும்.